Blog 6: Over toegankelijke en emanciperende communicatie

Blog 6: Over toegankelijke en emanciperende communicatie

Vorige week schreef ik over de hypotheses rond het concept van VraagApp die we de komende weken willen gaan testen. Deze week was ik druk met de voorbereiding van de lancering van de website. En hebben we de start van de ontwikkeling van VraagApp wereldkundig gemaakt. Leuk dat Smart Health er aandacht aan schonk. Graag schrijf ik in deze blog over hoe we in onze communicatie proberen alle verschillende doelgroepen te bedienen.

Website live

De trouwe volgers zullen het al gemerkt hebben, deze website is gister officieel live gegaan. Er was al een minimale versie, maar sinds gister is er uitgebreide achtergrondinformatie voor de drie doelgroepen die we onderscheiden: vragenstellers, meedenkers en (betalende) organisaties. De drie titels hebben wat discussie opgeleverd.

Noemen we de vragenstellers nu hulpvragers, vragers, vragenstellers, cliënten of mensen met een lichte verstandelijke beperking? Cliënten vielen al snel af omdat VraagApp niet alleen voor mensen is die bij een instelling zitten. En de laatste suggestie is niet alleen veel te lang, maar de verwachting is dat VraagApp ook al snel handig zal zijn voor mensen met een psychische beperking, ouderen en laaggeletterden.

Ook worstel ik nog met de term ‘meedenkers’. Ik gebruik ook vaak de termen ‘vrijwilliger’ en ‘flexwilliger’. De laatste is het meest vernieuwend en trekt daarom de aandacht, aan de andere kant is het niet voor iedereen direct duidelijk wat je er mee bedoelt.

Over termen en namen gesproken, eerder schreef ik over het dilemma of het vraagapp of VraagApp moest zijn. Dat lijkt beslist, ik schrijf steeds vaker VraagApp, leest toch makkelijker. En rond de vraag of het ‘VraagApp’ of ‘de VraagApp’ wordt, lijk ik zelf een achterhoede gevecht te voeren. Anderen hebben het bijna altijd over ‘de’, dus daar moet ik dan maar in meegaan J

Toegankelijkheid en emancipatie

De woorden die we kiezen maken onderdeel uit van een breder proces van toegankelijkheid en emancipatie. Hoe dragen we zelf in onze communicatie bij aan de emancipatie van mensen met een verstandelijke beperking? Of zetten we ze soms onbewust neer als anders, vreemd, afwijkend? Zo werd mij in een van de eerste kennismakingen met de LFB een jaar geleden duidelijk gemaakt dat ik het nooit mocht hebben over licht verstandelijk beperkten. Maar over mensen met een licht verstandelijke beperking. Ze zijn immers niet hun beperking, ze hebben er een.

Bij de uitlegvideo’s over VraagApp hebben we in eerste instantie geprobeerd een versie te maken die zowel aantrekkelijk is voor potentiële vragenstellers, als potentiële meedenkers. Een rustige stem met voldoende intonatie -was het idee- zou beide doelgroepen kunnen bedienen. Onze voice-over Sjors Houkes had als experiment twee versies ingesproken. Een langzame en snelle versie. Toen we gingen testen bleek de langzame nog te snel voor mensen met een lichte verstandelijke beperking. De snelle was te langzaam voor mensen zonder beperking. Kortom, twee versies waren echt noodzakelijk. De wijze van presenteren van de twee versies op de site laat hopelijk zien dat we de ene niet minderwaardig vinden t.o.v. de andere.

Echter, uiteindelijk moet je toch een keuze maken welke de default wordt. Gelukkig bleek het wel mogelijk om bij beide versies exact dezelfde teksten te gebruiken. Eenvoudige woorden hoeven niet direct onaantrekkelijk te zijn voor mensen zonder beperking.

Toch zijn ook andere concessies onvermijdelijk. Van de LFB kreeg ik het verzoek om op de website iedere zin tekst op een nieuwe regel te zetten. Voor mensen zonder beperking is dat naar mijn overtuiging geen aantrekkelijke presentatie. En mijn blogs zijn ook niet erg toegankelijk voor mensen met een verstandelijke beperking. Gelukkig zijn wel allemaal voor te lezen met de knop ‘lees voor’ van Readspeaker hierboven, voor als je minder goed in lezen bent. Zo blijven we zoeken naar de juiste presentatie- en communicatiewijze.

Tenslotte

Ik wilde eigenlijk ook nog schrijven over mijn nieuwe collega Joëlle Lafeber, die per direct gaat beginnen als onderzoeker. De in eerste instantie mislukte wervingscampagne is dus binnen 2 weken omgedraaid naar een succesvolle. Binnenkort meer over haar. Dan ook meer over de werving van testers die gaande is.

door |24 maart 2017|